Imbir lekarski- zielarz, terapie ziołami.

Właściwości prozdrowotne Imbiru.

Imbir lekarski (łac. Zingiber officinalis Rosc.) jest byliną z rodziny Imbirowatych (łac. Zingiberaceae) pochodzącą z południowo-wschodniej Azji. Uprawia się go głównie w Chinach, Indonezji, na Jamajce, w Brazylii, Australii i zachodniej Afryce. Jest rośliną wieloletnią o zielonej łodydze i żółto-zielonych kwiatostanach. W zielarstwie stosuje się kłącze imbiru (korzeń imbiru) oraz wyizolowany z niego olejek. W kłączu zawarte jest do 3% olejku eterycznego, żywica, skrobia (20-50%), kwasy organiczne, błonnik, cukry, tłuszcze, magnez, wapń, żelazo. Głównymi składnikami olejku imbirowego są związki seskwiterpenowe – głównie zingiberon i zingiberol. Zawiera także aldehydy – gingerol, zingeron oraz szohaol. Wśród związków lotnych wymienić można także borneol, cyneol, felandren, limonen, kamfen. Z nielotnych składników imbiru wyszczególnia się m.in fenyloalkalony (gingerole, szogaole) o silnym działaniu przeciwwymiotnym.

Do najważniejszych właściwości prozdrowotnych zalicza się:

• pobudzanie wydzielania śliny
• pobudzanie wydzielania soku żołądkowego i trzustkowego
• stymulacja wydzielania żółci
• redukcję uczucia nudności
• wspiera działanie przeciwbakteryjne
• wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe, immunomodelujące, moczopędne, przeczyszczające, przeciwgrzybicze
• redukowanie obrzęków
• oczyszczanie krwi
• stymuluje miesiączkę